Druk druk druk...

Vandaag was een hele drukke dag. De adrenaline giert door onze aderen.

Nadat we vannacht ons eerste vliegtuig van deze reis al hadden waargenomen zag Eric tijdens de ochtendkoffie plotseling een schip. Vreemd genoeg was hij niet op de AIS te zien. De enige schepen (behalve wijzelf ;-)) die geen AIS transponder aan hebben zijn vissers, marineschepen en natuurlijk piraten, smokkelaars etc. Spannend dus. Na enig getuur door de verrekijker konden we vaststellen dat het geen vrachtschip was, en dat hij stil lag. Toen er bij het intekenen van onze positie op de overzeiler bleek dat we vlakbij (nou ja, 80 zeemijl, alles is relatief) een research gebied waren, hebben we hem toch maar aangeroepen op de marifoon. Helaas zonder resultaat, het blijft dus een raadsel wat voor schip het was...

Daarna raakte ook nog onze gasfles leeg was (1/3 van de voorraad verbruikt op 4/5 van de reis). We zijn overgestapt op de blauwe campinggasjes omdat de reguliere flessen op Gran Canaria niet verkrijgbaar waren. Daartoe moesten we ook de regelaar verwisselen, druk druk druk.

Gelukkig konden we daarna voor de rust terugvallen op de dagelijkse routine van het bespreken van:
- De samenstelling van de lunch en vooral het diner
- Het ontbreken van verse vis bij de lunch en vooral bij het diner
- De noodzakelijke verbeteringen aan het schip zoals een espresso machine en een ijsblokjesmaker in de kuip
- Het aanleggen van een secundair drinkwaternet
- Planking
- Gezang en muziek
- Voorbijdrijvende eilanden met palmbomen

Wegens automatiseringsperikelen en het jeugdig enthousiasme van Eric, die onze USB-transferstick weer eens gewist heeft t.b.v. het overbrengen van muziek naar de radio en daarbij ook dit stukje had verwijderd, zit ik dit verhaaltje nu al voor de derde keer te typen. En dat terwijl de dag toch al zo druk was. De tekst is steeds iets anders, maar geeft nu de unieke mogelijkheid om een nagekomen bericht er in op te nemen.

Vanmiddag hebben we namelijk twee keer een vis aan de lijn gehad. Bij de eerste poging is de haak doormidden gebroken en hebben we niet meer gezien dan wat gespartel op afstand. Bij de tweede poging is de vis op vriendelijke uitnodiging zelfs aan boord geweest (wij schatten hem op 80 cm, de visser deed daar nog wat bij) maar wist op miraculeuze wijze toch weer via de achterdeur het dek te verlaten nadat wederom de haak afgebroken was.. Veel gevloek, bloed (vanwege de rondvliegende haakjes) en teleurstelling. Gelukkig staat de hele episode als filmpje op Jeroens Ipad zodat we er nog wel van kunnen nagenieten. Dat het tweede punt van de dagelijkse routine nog eens fijntjes herhaald werd, is natuurlijk duidelijk..

Zaterdag hopen we Santa Lucia binnen te lopen. Inkopen doen voor verse groente en fruit, maar vooral visioenen van een stilliggend bed, koud !! bier (onze koelkast staat de hele oversteek al uit vanwege de aanslag op onze elektriciteitsvoorziening en de vriezer is al wat langer kapot) en warme douches.

De reis is het doel en het doel is de reis, maar het is duidelijk dat de zoete Caribische eilandgeur ons al enige tijd tegen de richting van de heersende passaatwinden in tegemoet waait.

Veel liefs voor het thuisfront,
s/y deepgeng